บท แรกเป็นคาถา เรียก น้ำมันพราย
ให้ทำครั้งแรกครั้งเดียวในตอนที่ได้มา
โอมปลุกมหาปลุก กูจะปลุกทั้งชั้นฟ้าแลชั้นดิน
นะมะพะทะ กูจะปลุกทั้งพระสมุทรและสายสิน นะมะพะทะ
กูจะปลุกทั้งพระอินทร์ และพระพรหม นะมะพะทะ
กูจะปลุกทั้งพระยมและพระกาฬ นะมะพะทะ
กูจะปลุกทั้งพระจตุโลกบาลทั้งสี่ นะมะพะทะ
กูจะปลุกทั้งพระมาตุลีที่มีฤทธิ์ นะมะพะทะ กูจะปลุกทั้งจิตและทั้งใจ
ให้ลุกขึ้น นะมะพะทะ โอมปลุกมหาปลุกลุกลุกสวาหะฯ
โอมตำเนินพระราม นะมะพะทะ พระศุกร์
กูจะปลุกพระยันต์ทั้งหลาย นะมะพะทะ กูจะสำแดงพระนาราย นะมะพะทะ
กูจะปลุกพระยันทั้งหลายให้ลุกขึ้น นะมะพะทะ
โอมปลุกมหาปลุกลุกลุกสวาหะฯ
นะโมตัสสะ ภะคะวะโต๋ อะระหะโต๋
สัมมาสัมพุทธธัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต๋ อะระหะโต๋
สัมมาสัมพุทธธัสสะ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต๋ อะระหะโต๋
สัมมาสัมพุทธธัสสะ นะโมพุทธายะ อมสามสิบจ้างกินหญ้าป่าขุย
อมสี่สิบจ้างกินหญ้าป่าบง สพไส่จ้างไขหื้อหนก็หน
สพไส่ขอนไขหื้อกิ้งก็กิ้งสพไส่ถ้วยอย่างหิ้งก็หื้อเเล่นละมา หื้อมึ
หฮักกูเหมือนหมาฮักลูกมึ ฮักกูเหมือนลูกฮักนม มึง
ฮักกูเหมือนคิงฮักข้างมึ ฮักกูเหมือนจ้างฮักงา มึ
ฮักกูเหมือนราชสีฮักถ้ำ มึ ฮักกูเหมือนเดือนเเลรักษาบนฟ้าอากาศ
มึฮักกูเหมือนพระวาดเอาโกม อมสวาหุมติด เวลาเรียกใช้ธูป5 เทียน5
ดอกไม้ขาวข้าวตอกเหล้าครึ่งขวด ตั้งนะโม สัคเคนึกถึงครูบาอาจารย์
ให้มาประสิทธิประสาทกิจในพิธี ให้ทําวันอังคาร
ผู้ทำพิธี ต้องอยู่ศีล(ถือศีลก่อน
3วัน)งดประเวณี และการด่าทอ
บทที่ 2 เป็นคาถาอาราธนา
น้ำมันพราย ไว้บนหิ้งเพื่อค้าขาย
ตั้งนะโม 3 จบ
โอม! พระพักตร์พระลักษณ์หน้าทอง สุวรรณผุดผ่อง หน้าทองพระพักตร์
ชายเห็นชายรัก สาวเห็นสาวรัก ผู้ใหญ่เห็นก็รักพากันโสมนัส
ใครเห็นใครก็รัก รู้จักกูทุกถ้วนหน้าไม่ว่าใคร นะจับจิต โมจับใจ
พุทโยงใย ธาหลงใหล ยะร้องไห้มาหากู ปะสะสัมมะปะติถามิ.
นะวน นะเวียน นะสถิต นะเสถียร นะสะดุ้ง นะสะเทือน นะเวียนมาหากูนะ
โอม! พระแลงเป็นแสงพระลักษณ์ พระฤาษีจับปากกา พระลักษณ์จับหน้า
จับตาสวาหะ นะเห็นหน้ากูอยู่ไม่ได้ โมร้องไห้ครวญคราง
พุทกอดไว้มิใคร่จะวาง ธาครวญครางสะอื้นให้ ยะหลงใหลในจิต
หญิงใดชายใดได้เพ่งพิศเห็นหน้ากู ก็อยู่มิได้ร้องไห้มาหากู
โอมประสิทธิแก่กูสวาหะ เอหิชัยยะ เอหิสัพเพชนา พหูชนาเอหิ
บทที่ 3 เป็นคาถาดีดน้ำมันพราย
..
นะเมตตา โมกรุณา พุทปรานี ธายินดี ยะเอ็นดู
เมตตาตัวกูคือหญิงชายทั้งหลาย พุทสังมิ พุทโธ พุทธัง อะระหังพุทโธฯ
คาถาประสพเนตร (อีกบทหนึ่ง) aโอมพระนัยยะเนตรกูเอ๋ย
จงมาเกิดเป็นบ่วงคล้องต้องตานาง โอมนะโมจิตตังพันธังทะนังสวาหะฯ
โอมกูจะเสกน้ำมันขึ้นใส่หัว
นะมะพะทะ หน้ากูคือดอกบัว นะมะพะทะ หัวกูงามคือกรงจักร นะมะพะทะ
หญิงเห็นหญิงรัก นะมะพะทะ ชายเห็นชายชม นะมะพะทะ ขุนนางท้าวพระยา
ย่อมมาพิศวง ให้ระทวย งวยงง โอมสิทธิสวาโม๋ม(โหม)ฯ
นะสะหะตะตา จิตตังอิถี โสแห่งนาม (ชื่อผู้ชาย)จงมาหากูอาคัจฉายะ
อาคัจฉาหิ มานิมามะมะฯ aนะสะหะตะตา จิตตังอิถี โยแห่งนาม (ชื่อผู้หญิง)จงมาหากูอาคัจฉายะ
อาคัจฉาหิ มานิมามะมะฯ เก้าจบ คาถานี้ไม่มีบทถอน อันตรายมาก
ใช้พึงระวัง
คนโบราณเล่าให้ฟังว่า
ถ้าจะถอนคาถาบทนี้ต้องเอาตะไคร้ปักกลับด้านเอารากชี้ฟ้าและปลูกไว้จนเป็น
ถึงจะแก้ได้ ความหมายคือ แก้ไม่ได้นั่นเอง