พระนางพญา พิมพ์สังฆาฏิ
ตำหนิเอกลักษณ์
1.ระหว่างพระศกกับพระเกศ มีเส้นใยบัว
2.ระหว่างพระนลาฏกับพระศกจะมีเส้นใยบัว
3.พระเนตรเป็นแบบตาเนื้อ พระนาสิก เป็นแท่งเหลี่ยม พระโอษฐ์เจ่อ
4.ไหล่เป็นแนวตรง ปลายไหล่ขวาองค์พระเชิดขึ้นเล็กน้อย
5.เส้นไรพระศกย้อยลง มาจรดพระกรรณ
6.ยอดเส้นจีวรจรดพระกรรณ
7.ปลายพระกรรณสะบัดออกจรดพระอังสา
8.สังฆาฏิจากบนจะค่อยๆ บานผายออกขณะวิ่งลงสู่ด้านล่าง
ด้านหลัง
จะเห็นรอยมือและเม็ดทรายหยาบ
พระนางพญา พิมพ์สังฆาฏิ
ตำหนิเอกลักษณ์ ที่ต้อง
ดูโดยละเอียดในกรณี ที่พระสึกไปและทำให้ดูตำหนิ แบบดูยาก
1.โคนพระเกศมน ปลายพระเกศพบบ่อยๆ มักสะบัดไปทางขวามือเรา
2.ระหว่างไรพระศก กับพระพักตร์เป็นร่อง และมักมีเส้นใยบัวเป็นร่อง
3.พระพักตร์สั้น ปลายสอบเข้า
4.ปงค์ชัดๆ จะเห็นพระเนตร พระนาสิก และพระโอษฐ์ ซึ่งจะเจ่อยาว
5.พระกรรณขวายาว ในองค์ชัดๆ ปลายพระกรรณแตกเป็นสองแฉก จรดบ่า
6.พระกรรณซ้าย สั้นและโค้ง ขอบพระกรรณแนบติดไรพระศก และปลายเส้นจีวร
7.ปลายพระกรรณสะบัดโค้ง แตะปลายสังฆาฏิ ที่บ่าพอดี
8.แขนซ้ายองค์พระ โค้งเป็นขอเบ็ด ตรงข้อศอกมีติ่งยื่นแหลม ลงมา
9.ไหล่กว้าง แนวไหล่เป็นเส้นตรง ปลายไหล่ซ้ายองค์พระ
มักเชิดขึ้นเล็กน้อย
10.แขนขวาองค์พระเป็นสองช่วง ทิ้งตรงลงมา แล้วเป็นพระหัตถ์เลย
จากนั้นสะบัดออกไปทางซ้ายมือเราเล็กน้อย